
Bij het kiezen van de juiste bescherming voor je handen is kennis over veiligheidsnormen essentieel. Werkhandschoenen moeten voldoen aan specifieke Europese normen en keurmerken die garanderen dat ze adequate bescherming bieden tegen verschillende risico's op de werkvloer. Van mechanische gevaren tot chemische stoffen: elke norm heeft zijn eigen testcriteria en pictogrammen.
Welke EN-normen gelden voor verschillende soorten bescherming?
De Europese EN-normen voor werkhandschoenen zijn specifiek ontwikkeld voor verschillende types gevaren op de werkplek. EN 388 is de belangrijkste norm voor mechanische bescherming en test handschoenen op weerstand tegen snijden, scheuren, doorboren en slijtage – essentieel voor werk in de bouw of metaalindustrie. Voor werk met chemicaliën is EN 374 van toepassing, waarbij handschoenen getest worden op permeatie en degradatie door gevaarlijke stoffen, inclusief de doorbraaktijd die aangeeft hoe lang de handschoen bescherming biedt. Bij werkzaamheden met hitte, zoals lassen of in gieterijen, komt EN 407 in beeld, die bescherming tegen thermische risico’s waarborgt, van contacthitte tot stralingswarmte en kleine spatten gesmolten metaal.

Hoe interpreteer je de pictogrammen en prestatieniveaus op de verpakking?
De pictogrammen en cijfercodes op werkhandschoenverpakkingen vertellen je precies welke bescherming je kunt verwachten. Elke handschoen die in Europa verkocht wordt, moet voorzien zijn van een CE-markering – dit is het bewijs dat het product aan alle Europese veiligheidseisen voldoet. Naast de pictogrammen vind je cijfers van 0 tot 5, waarbij een hoger cijfer een betere bescherming aangeeft tegen het specifieke risico. Deze prestatieniveaus zijn bepaald door onafhankelijke tests en geven je direct inzicht in bijvoorbeeld de snijweerstand of doorboorbescherming. Op de verpakking staat ook verplichte gebruikersinformatie met belangrijke details over onderhoud, wasvoorschriften en eventuele beperkingen van de handschoenen.





Plaats een reactie